Breathe Again

ผมคิดถึงคืนนั้น
ริมระเบียงบนคอนโดที่ความสูง 6 ชั้น
คืนที่มีเรา 3 คน ผม คุณ เขา
ค่ำนั้นไวน์สีแดงสำหรับคุณและเขา
เขา ผู้เป็นเหมือนน้องชายของผม กับความสัมพันธ์ลับลับของเรา
เราร้องเพลงด้วยกันกี่เพลงนะ ที่ด้านนอกของระเบียงนั่น
คุณกับเขา แนบชิด ..
มีเพียงแค่ยามเขาเผลอไผล ที่สายตาเราจะสบกัน
ผมเห็นเปลวไฟในดวงตา และ คุณคงเห็นเหมือนกันใช่ไหม?





ผมนอนอยู่บนโซฟาด้านนอกนี่ เงียบยิ่งกว่าเงียบ
เสียงจากในห้องนั้น .. ห้องของผม ที่ตอนนี้มีคุณกับเขา
มันเงียบลงแล้ว .. ผมยังลืมตาอยู่ในความมืด และเงียบ



เรือนร่างที่ผมรัก ก้าวออกมาจากห้องนั้น
เราสบตากัน .. รอยละอาย แรงปรารถนา ผมเห็นมัน
วินาทีที่หยุดนิ่ง ผมขลาดเกินกว่าจะส่งเสียงใดใด
มันรวดร้าวเกินไป กี่วินาทีกันนะที่จมลงไปในนั้น
นรก ..
มีเสียงเรียกคุณเบาเบา เสียงปิดประตู แล้วมันก็เกิดขึ้นอีก



ผมก้าวเข้ามาในห้องนอนของผมเอง
.. รูดม่านปิด
ซุกตัวลงบนเตียงที่มีร่องรอยของคุณ กับ เขา
ไขว่คว้าหากลิ่นไอของคุณ ผมจำมันได้ดี
วันก่อนโน้นมันยังเป็นผม ก็วันก่อนยังเป็นของผม


นรก นรก ชัดชัด .. ผมปรารถนาคุณ เดี๋ยวนี้!!